Ο Γεώργιος Δροσίνης (9 Δεκεμβρίου 1859 - 3 Ιανουαρίου 1951) ήταν έλληνας ποιητής, πεζογράφος και δημοσιογράφος. Ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της ανανεωτικής Νέας Αθηναϊκής Σχολής στην ποίηση και της ηθογραφίας στην πεζογραφία. Η πρώτη ποιητική του συλλογή Ιστοί Αράχνης σηματοδότησε την εμφάνιση της Νέας Αθηναϊκής Σχολής ενώ το διήγημά του Χρυσούλα κέρδισε το πρώτο βραβείο στον πρώτο διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού «Η Εστία» το 1883.
Ο Γ. Δροσίνης ασχολήθηκε εξίσου με την πεζογραφία και την ποίηση, αλλά σημαντικότερο θεωρείται το ποιητικό του έργο. Άρχισε να δημοσιεύει τα πρώτα ποιήματά του το 1878 στην εφημερίδα "Ραμπαγάς", με το ψευδώνυμο "Αράχνη". Ανήκε στον κύκλο των προοδευτικών ποιητών (μαζί με τους Νίκο Καμπά και Κωστή Παλαμά), που επεδίωκαν να ανανεώσουν τον ποιητικό λόγο, να τον απαλλάξουν από τον στόμφο και την απαισιοδοξία της Α' Αθηναϊκής Σχολής και να καθιερώσουν την δημοτική ως επίσημη γλώσσα της λογοτεχνίας. Η χρονολογία έκδοσης της πρώτης του ποιητικής συλλογής, το 1880, είναι το ορόσημο της εμφάνισης της Νέας Αθηναϊκής Σχολής. Ο Δροσίνης συνέχισε να υπηρετεί την ποίηση ως το τέλος της ζωής του, χωρίς όμως η ποιητική του τέχνη να παρουσιάσει κάποια εξέλιξη.
Τα πεζογραφικά έργα του Δροσίνη εντάσσονται στον χώρο της ηθογραφίας: απεικονίζουν σκηνές από την αγροτική ζωή, ήθη, έθιμα και παραδόσεις του λαού της υπαίθρου. Ο συγγραφέας εξ άλλου ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη Λαογραφία (ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας) και είχε ασχοληθεί με τη συλλογή τραγουδιών, εθίμων και παραδόσεων. Το κύριο γνώρισμά των μυθιστορημάτων και των διηγημάτων του είναι ο ειδυλλιακός χαρακτήρας. Παρ' όλο που στην ποίηση ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του δημοτικισμού, οι γλωσσικές του επιλογές στην πεζογραφία ήταν συντηρητικότερες, κάτι που αποτελεί μια από τις βασικές αδυναμίες του πεζογραφικού του έργου.
''Σπίθες στη στάχτη''
Πουλί γεννιέται ο άνθρωπος
και δέντρο θα πεθάνει:
ρίζες απλώνει γύρω του
και τα φτερά του χάνει................
Το μουσείο του Γ.Δροσίνη:
Το μουσείο δημιουργήθηκε στη βίλα (ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ) όπου έζησε τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια της ζωής του, ο ποιητής, ο πεζογράφος, ο δημοσιογράφος, ο άνθρωπος που αγάπησε την Ελλάδα με πάθος και σεβασμό, ο Γεώργιος Δροσίνης.
To υλικό που διαθέτει το μουσείο καλύπτει την πολύπλευρη προσωπική ζωή του, κειμήλια, ιδιόγραφα ,χειρόγραφα, φωτογραφίες, την πρόσφορα του προς το έθνος, κυρίως προς την παιδεία. Συγκεντρώνει ολόκληρο το ποιητικό, πεζογραφικό και λαογραφικό έργο, εκδόσεις βιβλίων, περιοδικών, λεξικού, πολύτιμα για την διαπαιδαγώγηση και δια φώτιση του ανθρώπου. Πλούσιο λαογραφικό υλικό, εμπνευσμένο από τους ήρωες και ηρωίδες των έργων του και σημαντικές μαρτυρίες των ατόμων που έζησαν δίπλα του, μας δίνουν πλήρη εικόνα της προσωπικότητας του Δροσίνη.
(Drosinis Museum)Διεύθυνση : ΑΓ.Θεοδώρων και Δ.Κυριακού , Κηφισιά.
Είσοδος ελεύθερη
πληροφορίες:210 8012642
http://www.drossinismuseum.gr/
Ο Γ. Δροσίνης ασχολήθηκε εξίσου με την πεζογραφία και την ποίηση, αλλά σημαντικότερο θεωρείται το ποιητικό του έργο. Άρχισε να δημοσιεύει τα πρώτα ποιήματά του το 1878 στην εφημερίδα "Ραμπαγάς", με το ψευδώνυμο "Αράχνη". Ανήκε στον κύκλο των προοδευτικών ποιητών (μαζί με τους Νίκο Καμπά και Κωστή Παλαμά), που επεδίωκαν να ανανεώσουν τον ποιητικό λόγο, να τον απαλλάξουν από τον στόμφο και την απαισιοδοξία της Α' Αθηναϊκής Σχολής και να καθιερώσουν την δημοτική ως επίσημη γλώσσα της λογοτεχνίας. Η χρονολογία έκδοσης της πρώτης του ποιητικής συλλογής, το 1880, είναι το ορόσημο της εμφάνισης της Νέας Αθηναϊκής Σχολής. Ο Δροσίνης συνέχισε να υπηρετεί την ποίηση ως το τέλος της ζωής του, χωρίς όμως η ποιητική του τέχνη να παρουσιάσει κάποια εξέλιξη.
Τα πεζογραφικά έργα του Δροσίνη εντάσσονται στον χώρο της ηθογραφίας: απεικονίζουν σκηνές από την αγροτική ζωή, ήθη, έθιμα και παραδόσεις του λαού της υπαίθρου. Ο συγγραφέας εξ άλλου ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη Λαογραφία (ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας) και είχε ασχοληθεί με τη συλλογή τραγουδιών, εθίμων και παραδόσεων. Το κύριο γνώρισμά των μυθιστορημάτων και των διηγημάτων του είναι ο ειδυλλιακός χαρακτήρας. Παρ' όλο που στην ποίηση ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του δημοτικισμού, οι γλωσσικές του επιλογές στην πεζογραφία ήταν συντηρητικότερες, κάτι που αποτελεί μια από τις βασικές αδυναμίες του πεζογραφικού του έργου.
''Σπίθες στη στάχτη''
Πουλί γεννιέται ο άνθρωπος
και δέντρο θα πεθάνει:
ρίζες απλώνει γύρω του
και τα φτερά του χάνει................
Το μουσείο του Γ.Δροσίνη:
Το μουσείο δημιουργήθηκε στη βίλα (ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ) όπου έζησε τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια της ζωής του, ο ποιητής, ο πεζογράφος, ο δημοσιογράφος, ο άνθρωπος που αγάπησε την Ελλάδα με πάθος και σεβασμό, ο Γεώργιος Δροσίνης.
To υλικό που διαθέτει το μουσείο καλύπτει την πολύπλευρη προσωπική ζωή του, κειμήλια, ιδιόγραφα ,χειρόγραφα, φωτογραφίες, την πρόσφορα του προς το έθνος, κυρίως προς την παιδεία. Συγκεντρώνει ολόκληρο το ποιητικό, πεζογραφικό και λαογραφικό έργο, εκδόσεις βιβλίων, περιοδικών, λεξικού, πολύτιμα για την διαπαιδαγώγηση και δια φώτιση του ανθρώπου. Πλούσιο λαογραφικό υλικό, εμπνευσμένο από τους ήρωες και ηρωίδες των έργων του και σημαντικές μαρτυρίες των ατόμων που έζησαν δίπλα του, μας δίνουν πλήρη εικόνα της προσωπικότητας του Δροσίνη.
(Drosinis Museum)Διεύθυνση : ΑΓ.Θεοδώρων και Δ.Κυριακού , Κηφισιά.
Είσοδος ελεύθερη
πληροφορίες:210 8012642
http://www.drossinismuseum.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου