Συνήθως διακρίνουμε τα ανθρώπινα όντα σε αρσενικά και θηλυκά. Η διάκριση αυτή στηρίζεται σε πασιφανείς βιολογικές, ανατομικές, φυσιολογικές διαφορές. Ωστόσο, ανέκαθεν υπήρχαν άτομα που είτε δεν «χωρούσαν» είτε δεν «βολεύονταν» στην παραδοσιακή κατηγοριοποίηση σε ένα από τα δύο φύλα.Το ασυνήθιστο φαινόμενο του ερμαφροδιτισμού απασχολεί τον άνθρωπο από αρχαιοτάτων χρόνων. Κάποτε η σεξουαλική αμφισημία θεωρούνταν σημάδι «θεϊκό», μια υποκειμενική ιδιαιτερότητα που ασφαλώς έχρηζε αποδοχής και σεβασμού.
Ηδη ο Πλάτων, στον περίφημο διάλογο «Συμπόσιον», βάζει τον ποιητή Αριστοφάνη να διηγηθεί τον μύθο του «ανδρόγυνου». Στις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας, διηγείται ο Αριστοφάνης, υπήρχε ένα είδος ανθρώπου όπου τα διακριτά σήμερα αρσενικά και τα θηλυκά χαρακτηριστικά ήταν ενοποιημένα σε ένα κυλινδρικό πλάσμα με τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια και δύο πρόσωπα που έβλεπαν περιμετρικά στις δύο αντίθετες πλευρές ενός κεφαλιού που στηριζόταν σε έναν λαιμό.
Αυτοί οι τερατώδεις πρωτοάνθρωποι ήταν εξαιρετικά δυνατοί και αυθαδίαζαν εναντίον των θεών, γι' αυτό και ο Δίας αποφάσισε να τους τιμωρήσει χωρίζοντάς τους για πάντα. Ομως οι γενετικές δυσμορφίες και οι φυλετικοί υβριδισμοί εξακολουθούσαν να εμφανίζονται και έτσι οι αρχαίοι Ελληνες επινόησαν τον μύθο του Ερμαφρόδιτου. Γιος του Ερμή και της Αφροδίτης, ο οποίος ενώθηκε για πάντα με τη νύφη Σαλμάκη, η οποία επειδή τον ερωτεύθηκε τρελά ζήτησε από τους θεούς να γίνουν ένα τα σώματά τους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί, της Αιγύπτου, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, θεωρούσαν τους ερμαφρόδιτους ιδιαίτερη και αξιοσέβαστη ανθρώπινη κατηγορία για την οποία έτρεφαν μεγάλο σεβασμό, αφού πίστευαν ότι αυτή η ενδιάμεση κατάσταση εκφράζει τη βαθύτερη ανάγκη όλων των ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, για ενοποίηση και αλληλοκατανόηση.
Αιώνες μετά, αυτή η φαινομενική «ανδρογυνική σύντηξη», την οποία οι ειδικοί περιγράφουν σήμερα ως «διαταραχή της σεξουαλικής διαφοροποίησης», καταφέρνει κατά περίεργο τρόπο να διατηρεί ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του πανάρχαιου ερμαφροδιτικού μύθου. Σήμερα οι εξελικτικοί βιολόγοι αναγνωρίζουν ότι το ανδρικό φύλο υπήρξε κάποτε μια παραλλαγή και μετεξέλιξη του βασικού και πρωταρχικού θηλυκού φύλου, από το οποίο και προέκυψε σταδιακά το ανδρικό φύλο ως προϋπόθεση για την εξέλιξη της σεξουαλικής αναπαραγωγής.
Μια αναπόφευκτη αρνητική συνέπεια της επικράτησης της σεξουαλικής αναπαραγωγής είναι και η ύπαρξη αυτών των φυλετικών διαταραχών. Και θα ήταν λάθος να συμπεράνουμε ότι ο ερμαφροδιτισμός είναι ένα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο: στον ανθρώπινο πληθυσμό περίπου ένα στα πέντε χιλιάδες παιδιά που γεννιούνται παρουσιάζει κάποια ερμαφροδιτική διαταραχή. Ομως, ακόμη και σήμερα, υπάρχουν ελάχιστα εξειδικευμένα ερευνητικά κέντρα για τη μελέτη αυτών των διαταραχών. Οποιος γεννιέται με κάποια ανωμαλία τύπου DSD βρίσκεται αντιμέτωπος με σοβαρά και συχνά ανυπέρβλητα κοινωνικά προβλήματα. Προβλήματα που συχνά τον οδηγούν στην απόφαση να προβεί στη χειρουργική εξάλειψη του προβλήματος, δηλαδή στην οριστική αφαίρεση της σωματικής του «ανωμαλίας»!
Αν κατά την αρχαιότητα ο ερμαφροδιτισμός δεν αποτελούσε κοινωνικό ή ατομικό πρόβλημα, αλλά αντίθετα ήταν μια μάλλον αποδεκτή πραγματικότητα που αντιμετωπιζόταν με κατανόηση και σεβασμό, σήμερα έχει αναχθεί σε σοβαρό ιατρικό πρόβλημα, που υποτίθεται ότι χρήζει άμεσης και δραστικής θεραπευτικής αγωγής.
Στη νεότερη εποχή, η συστηματική απόκρυψη και η «εξομάλυνση» τέτοιων φυλετικών διαταραχών μέσω ευνουχιστικών χειρουργικών επεμβάσεων ήταν η κοινωνικά επιβεβλημένη πρακτική. Σήμερα, ευτυχώς, ελάχιστοι επιστήμονες δίνουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να αποφασίζει για το τι είναι «φυσιολογικό» και τι «ωφέλιμο» για ένα ερμαφρόδιτο άτομο. Ακόμη και αν η χειρουργική αντιμετώπιση του προβλήματος αποδειχτεί επιτυχής, παραμένει πάντα το πρόβλημα της αντιμετώπισης των σοβαρών ψυχοσωματικών προβλημάτων που γεννά αυτή η επέμβαση. Εξάλλου θα έπρεπε να είναι σε όλους προφανές ότι η απόκτηση μιας νέας σεξουαλικής ταυτότητας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Και βέβαια, καμιά ευνουχιστική χειρουργική επέμβαση δεν μπορεί να θεραπεύσει τα τραυματικά ή και αυτοκαταστροφικά συναισθήματα που η ίδια δημιουργεί. *
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου